Onbezorgd

Herinneringen ophalen. Dat doet iedereen vast wel eens.

Pas geleden was ik oude foto’s aan het bekijken en het viel me op hoe onbezorgd en vrolijk ik eruit zag op die beelden. En waarschijnlijk was ik dat toen ook daadwerkelijk.

 Als ik nu in de spiegel kijk, valt dat nogal vies tegen. En dan heb ik het niet eens persé over het ouder worden zelf. Hoewel ik wel een dingetje heb met mijn leeftijd (niemand zeggen!). Waar het me écht om gaat, is dat die pure onbezorgdheid van vroeger ergens onderweg lijkt te zijn kwijtgeraakt. En dat vind ik jammer.

Het gekke is dat ik me helemaal niet chronisch gestrest of gespannen voel. Maar toch is er in de loop der jaren ongemerkt wat vrolijkheid en spontaniteit naar de achtergrond verdwenen.

“Dat gebeurt nu eenmaal," zeggen we dan. Het is het leven dat je vormt. De een maakt carrière, de ander voedt kinderen op. Iemand verliest zijn baan, een ander krijgt te kampen met ziekte of verlies. We leven, we leren en we worden gevormd door onze ervaringen. Het mooie is dat die leermomenten ons helpen groeien. We worden er sterker en zelfverzekerder door.

Maar er is ook een schaduwzijde. Door teleurstellingen of slechte ervaringen met mensen verliezen we soms wat vertrouwen. Door gezondheidsklachten gaan we twijfelen aan ons eigen lichaam. Sluipend en ongemerkt worden we voorzichtiger en passiever. We bouwen een pantser om ons heen van alle ervaringen die we verzamelen. Elk jaar wordt dat pantser een laagje dikker en raken we steeds verder verwijderd van die vrolijke leuke persoon die diep in ons zit.

Totdat je op een dag foto’s van jezelf terugkijkt,  die glanzende ogen in de camera ziet stralen en jezelf afvraagt wat er met je is gebeurt.

Natuurlijk krijgen we meer verantwoordelijkheden en zijn we niet meer dezelfde persoon als tien jaar geleden. Maar  laten we de nuttige lessen met ons meedragen en alles wat ons richting ‘oude zuurpruim’ duwt lekker naast ons neerleggen. Je kunt je blijven verschuilen achter het idee dat dit nu eenmaal is hoe het leven gaat. Als dat voor jou prima is, is dat natuurlijk oké. Maar je kunt ook het heft in eigen handen nemen en zélf bepalen wat je wel en niet meeneemt op je pad.

Hoe dat er voor jou uitziet? Dat zal voor iedereen anders zijn, afhankelijk van jouw persoonlijke ervaringen. Om je op weg te helpen naar een lichter en onbezorgder leven, heb ik een paar tips voor je verzameld:

Blijf vertrouwen: Houd vertrouwen in de mensheid, ook al heb je gaandeweg mensen ontmoet die dat vertrouwen niet waard waren. Laat de acties van een ander jouw open blik niet stelen.

Wees tevreden met minder: Het hoeft niet altijd meer, groter en beter. Soms brengen de eenvoudigste, kleine dingen juist de meeste rust en het grootste geluk (en de minste stress!).

Kies je verantwoordelijkheden bewust: We nemen vaak onbewust veel te veel verantwoordelijkheid op onze schouders. Voel je je verplicht om overal 'ja' op te zeggen? Experimenteer eens met een vriendelijke 'nee' tegen dingen die je eigenlijk helemaal niet wil.

Laat het idee van falen los: Soms mag er best eens iets misgaan. Ga op onderzoek uit en experimenteer. Kook dat ene gerecht, waarvan je niet weet of het gaat lukken. Bezoek een evenement zonder je druk te maken of je het wel leuk gaat vinden. Ga eens wandelen in een wildvreemde omgeving. Het hoeft niet perfect. Doe, ervaar en ontdek wat het je brengt.

Schakel écht even uit: Zet de tv en je telefoon uit. Doe iets wat je écht leuk vindt, of doe eens helemaal niets. Soms brengt die stilte juist onrust teweeg. Merk dan eens op wat er door je hoofd gaat. Wat je nog bezig houdt. Leg het naast je neer, al is het maar voor twee minuten. Je kunt niet altijd ‘aan’ staan. De wereld draait wel even door zonder jou.

Lach en houd het luchtig: Niet alles hoeft bloedserieus te zijn. Maak grapjes en zoek de humor op.

Vergeet vooral niet om plezier te maken. Soms vergeet ik dat ook. En als dat gebeurt zet ik een heel fout liedje op en dans ik als een razende door het huis. Misschien ook wel iets voor jou? 😉

Liefs,

Raïscha

🖤