top of page

Suf of Sport?

  • Foto van schrijver: Raischa Hutten
    Raischa Hutten
  • 24 jun
  • 2 minuten om te lezen


Weet je nog vroeger?

Toen yoga nog suf en ultra niet-cool was.

Iets voor mensen met harige oksels die grassapjes dronken.

 

Niet dat het nu compleet anders is hoor. Misschien iets minder suf, maar of ik het echt cool durf te noemen…. En voor mij hoeft dat eerlijk gezegd ook niet.

 

Er zijn inmiddels genoeg mensen die yoga wél cool willen maken. Met hippe outfits, prachtige foto’s van yogahoudingen en allerlei nieuwe stromingen binnen yoga, waar het vroeger nog gewoon allemaal yoga was.

 

En ik snap het wel. Het zou misschien ook leuker zijn als yoga werd geschaard onder de bekende sporten. Maar is yoga eigenlijk wel een sport? En is het nodig om het hip maken om het te kunnen beoefenen?

 

Of yoga een sport is, daar ben ik zelf nog niet helemaal over uit. Het is bewegen en werken met je lichaam, dus in die zin: ja. Maar ook weer niet, want tegelijkertijd is veel meer dan dat.

 

En maakt het eigenlijk uit of het hip is of niet?

 

Voor mij is het belangrijkste dat je doet waar je je goed bij voelt. Iets waarvan je merkt dat je lichaam en jijzelf er baat bij hebben. Dat het je goed doet.

 

Het probleem is alleen dat bij de begrippen als voetbal, fitness of hardlopen iedereen direct een beeld heeft wat het is. Het is duidelijk. Maar bij yoga ligt dat toch wat ingewikkelder.

 

Misschien komt dat omdat yoga eigenlijk niet één ding is.

 

Je kunt er sterker van worden. Soepeler. Fitter. Rustiger. Je kunt er beter van slapen, minder stress ervaren en er zelfs behoorlijk spierpijn van krijgen.

Maar als je yoga alleen omschrijft als een manier om sterker of flexibeler te worden, dan doe je het eigenlijk tekort.

 

Wat yoga voor mij zo bijzonder maakt, is dat het verder reikt dan alleen bewegen. Je bent niet alleen bezig met je spieren, maar ook met je aandacht. Met ademhaling. Met spanning die je ongemerkt met je meedraagt. Met even niet hoeven presteren of ergens naartoe werken.

En misschien is dat ook waarom yoga soms zo vaag lijkt.

 

Niet omdat het vaag is.

Maar omdat het moeilijk meetbaar is.

Na een rondje hardlopen zie je hoeveel kilometer je hebt afgelegd.

Na een krachttraining weet je hoeveel kilo je hebt getild.

Na een yogales merk je vooral hoe je je voelt.

En dat is misschien niet zo spectaculair als een nieuw persoonlijk record.

Maar het is ook niet niks.

 

Ik draag dan weliswaar geen korte sporttops, ben niet bijzonder hip en misschien vind je me zelfs een beetje suf met mijn yogapraat.

 

Maar ik heb wel buikspieren, voel me fit en energiek en val 's avonds als een blok in slaap.

Misschien is dat uiteindelijk wel meer dan genoeg.

 

Liefs,

Raïscha

🖤

Opmerkingen


Post: Blog2_Post
bottom of page